Lees hier mijn verhalen

Het lijken wel mensen, die bomen.

Heb jij nou nooit eens de neiging om zomaar even te juichen?
Hoe ben ik hier ooit in terecht gekomen. Wat een takkenzooi!
Kom hier dat ik u in al mijn armen sluit.
Pappa, word ik later echt net zo groot als jij?
Pfff, dat is echt zwoegen, maar we zijn bijna boven!
Zohee, da's best koud, zonder handschoenen.
Kom, lekker dicht tegen elkaar aan achter die heg, dan lukt het vast wel met onze winterslaap.
Vreemd. Ze zeiden toch dat de Elfstedentocht hier langs zou komen.
De lente komt eraan, ik kan wel dansen
Je moet niet steeds zo aan me zitten. Dat vind ik echt niet fijn.
Moeder Maria
Jullie moeten eens een beetje kleur aan je leven geven, saaipieten!